13 september 1966

Ongenaakbaar HCAW hoofdklasser na 12-1 overwinning op Storks

Nog onder de indruk van het gejuich van de Bussumse supporters namen de spelers van HCAW in het honkbalstadion de Escamp afscheid. De laatste line-up in de eerste klasse. Door een 12—1 overwinning werd glansrijk de hoofdklasse bereikt. (Foto: De Bussumsche Courant)
Door een grandioze 12—l overwinning in zeven innings heeft HCAW haar intrede gedaan in de hoogste afdeling van de Koninklijke Nederlandse Honkbal Bond. Het werd een werkelijk fantastische wedstrijd en wel een van de allerbeste van de laatste jaren. Een subliem werper Rob Hoffmann en een foutloos, enorm enthousiast spelend veld. De slagploeg werd de grote openbaring. Wekenlang had coach Gerard de Haan op dit onderdeel, zelfs twee maal per week, getraind en wat nu te voorschijn kwam was haast ongelooflijk. Het werd een regen van honkslagen.

Voor de wedstrijd had coach de Haan een plan de campagne met zijn spelers opgesteld en het was haast niet te geloven, maar alles liep volgens 't bekende boekje.

In de eerste inning was de strijd min of meer beslist. 6—0 werd de voorsprong van het HCAW-team. Piet Back kwam door 4-wijd op de honken en dan wordt het gevaarlijk. Prompt verscheen Piet dan ook op honk 2. Fred Remmers had reeds voor de wedstrijd opdracht gekregen: prompt voldeed hij ook hieraan en Piet stond op drie.

Toen kwam de dreun van Ade Fijth en het Storks-veld stortte volkomen in elkaar. Honkslagen van Jimmy Bell, Roelof Kloeten, Jan Schriek, Ben v. d. Luitgaren en toen de inning eindelijk was afgelopen had HCAW een zeer comfortabele 6—0 voorsprong.
Het naar de hoofdklasse van de K.N.H.B. gepromoveerde team van HCAW, onmiddellijk na de succesvolle wedstrijd tegen Storks in Den Haag. Jimmy Bell staat verscholen achter Rob Hoffmann. (Foto: De Bussumsche Courant)

Onbespeelbaar

Lachend beklom Rob Hoffmann de heuvel .Rob werd praktisch onbespeelbaar en was bereid alles maar dan ook alles in deze laatste wedstrijd voor zijn HCAW in de strijd te werpen. Bovendien werd hij gesteund door een enorm aantal Bussumse supporters, dat naar Den Haag was gekomen. Slechts twee Storks-spelers kwamen op de honken.

In de tweede inning wederom twee HCAW-punten. Zowel Fred Remmers als Ade Fijth gleden over de thuisplaat. Het grote Bussumse legioen begreep reeds wat er zou gebeuren. Zeven innings zou de strijd gaan duren.

Jimmy Bell brengt de stand voor HCAW in de eerste innings op 3-0. Scheidsrechter Schijvenaar kijkt nauwlettend toe. (Foto: De Bussumsche Courant)
In de derde inning voerde midvelder Piet Back de stand wederom op. Het werd 9—0. In de vierde inning werd het zelfs 11—0. Jimmy Bell en Roelof Kloeten kwamen binnen. Er was geen houden meer aan. HCAW speelde werkelijk een klasse beter honkbal en de Storks-slagmensen verdwenen de een na de ander naar de dugout, daar Rob geen punten toestond.

In de vijfde inning kon Storks een punt scoren, wederom sloeg HCAW terug. Het laatste punt kwam door Fred Remmers tot stand. Het hele HCAW-team speelde werkelijk een enorme wedstrijd en tegen dit team was in deze wedstrijd geen kruid gewassen. Praktisch iedere speler kwam door met een honkslag of stootslag.

Toen de zevende inning was ingetreden, was het HCAW-publiek haast niet meer te houden. Derde honkman Gibbs ging van l naar 3. De volgende slagmensen nam Rob Hoffmann zelf voor zijn rekening en toen stortte een wild enthousiast Bussums honkbalpubliek zich op hun fans. Werper Hofmann en coach de Haan gingen op de schouders en de HCAW-jeugd nam bezit van het honkbal-veld. Dolgelukkig en volkomen verdiend zocht de nieuwe, Bussumse hoofdklasser de kleedkamers op.

Een groter cadeau hadden de spelers het HCAW-bestuur t.g.v. het 10-jarig bestaan niet kunnen aanbieden.