5 mei 1959

HCAW start overrompelend in honkbalcompetitie

Zaterdagmiddag trok H.C.A.W. I naar Amsterdam om na de promotie van het vorig seizoen van de derde naar de tweede klasse, de eerste wedstrijd in haar nieuwe afdeling te spelen. Men scheen het nu niet direct te treffen, aangezien tegen niemand minder moest worden aangetreden dan V.V.G.A. in, een negental, dat in vorige seizoenen heeft bewezen wei iets van honkbal af te weten.

Toen bij aankomst aan het veld nog bleek, dat V.V.G.A. over een originele „pitchers-mount" beschikt, moet de schrik de H.C.A.W.-supporters wel even om het hart geslagen zijn, daar zij wisten dat werper Rob Hoffman nog nooit op zo'n werpersheuvel had gestaan, zodat hij zeker wel de nodige tijd zou moeten hebben om te wennen.

De spelers zelf dachten er blijkbaar anders over en traden hun tegenstanders vol vertrouwen tegemoet. De eerste inning bracht H.C.A.W. aan slag niet meer op dan 2 goede slagen van Piet Back en Roel Boodt, welke keurig werden gevangen, terwijl Gerard de Haan voor 3-slag aan de kant ging. In de gelijkmakende helft van deze eerste inning schakelde Rob Hoffman 3 spelers op 3-slag uit en moest hij éénmaal 4-wijd toestaan.

In de tweede slagbeurt joegen Ben van Luitgaren, Jan Mol en Gerard de Haan de bal het veld in, terwijl Piet Luteyn, Rob Hoffman en Ruurd Monincx voor 4-wijd op de kussens kwamen. Tussen haakjes zij vermeld, 'dat deze laatste (Ruud Monincx) als catcher debuteerde en zijn keuze in het eerste negental deze wedstrijd geheel rechtvaardigde. Deze inning leverde H.C.A.W. 4 runs op door gaaf spel, alvorens V.V.G.A. kans zag drie man uit te schakelen. Rob Hoffmann had de smaak nu goed te pakken en schakelde elke tegenstander op 3-slag uit of - zo er al werd geslagen, op het eerste honk. In de derde inning kwam de stand op 5-0, terwijl de vierde en vijfde inning ook H.C.A.W. niet aan punten hielp, daar vele prachtige slagen door prachtige vangballen van V.V.G.A aan een roemloos einde kwamen.

In de zesde inning moest V.V.G.A. toestaan, dat weer 3 H.C.A.W.-ers de thuisplaat passeerden. Door goed spel en voortreffelijk honklopen was de stand opgevoerd tot 8—0. Doch het zou de zevende inning worden, die V.V.G.A. de genadeslag toebracht. Mooie slagen van De Haan, Mol en Van Luitgaren, fraaie stootslagen van Back en Boodt stichtten veel verwarring en verleidden V.V.G.A. tot het maken van fouten, die door het harmonisch negental van H.C.A.W. werden uitgebuit. Toen bovendien Rob Hoffman nog een gave 2-honkslag plaatste werd het aantal runs in deze inning tot 9 opgevoerd, voordat eindelijk 3 man waren uitgeschakeld.

De stand luidde nu 17—0 en alleen een kleine (overigens begrijpelijke) nonchalance aan de zijde van H.C.A.W. stelde V.V.G.A. in staat het eerste en enige tegenpunt te scoren. Het was jammer want werper Rob Hoffman ontging hierdoor zijn eerste no-run zege van dit jaar. De overwinning was echter wel verdiend en deze fraaie zege kan een goede ruggesteun voor de ongetwijfeld nog zware komende wedstrijden vormen. Werpresultaten H.C.A.W.: 11 x 3 slag; 1x4 wijd, 4 honkslagen tegen. Werpresultaten V.V.G.A.: 3x3 slag; 13 x 4 wijd; 10 honkslagen tegen, waarvan 4 twee-honkslagen.

Scoreverloop
H.C.A.W.: 0410039 = 17.
V.V.G.A.: 000000l = 1.

Ook het tweede en derde negental hebben een hoopvolle start in de competitie gemaakt. H.M.S. II uit Utrecht moest mey niet minder dan 26—1 de meerdere erkennen in H.C.A.W. II, terwijl Donar II met een 14/3 nederlaag door het derde team naar Hilversum werd teruggestuurd.