Jacht op een linkerhand

Alexander Smit (Foto: ONBEKEND)
De Brabantse tenniscoach Henk van Huist voorspelde hem een mooie toekomst als tennisser. Maar Alexander Smit (16 jaar) koos voor honkbal. Hij is werper, en linkshandig. Amerikaanse profclubs volgen de PSV'er bal voor bal. Het avontuur lonkt. Als het na 2 juli tot een profcontract komt, verhuizen zijn ouders mee.

Door Paul van den Bosch
EINDHOVEN/ BUSSUM -

"De scouts van de Amerikaanse honkbalciubs komen overal vandaan. Duitsland, Italie, er kwam er zelfs een uit Australie. Ze bellen ons thuis op. Ze vragen: wanneer gooit Alexander weer een wedstrijd? Als hij moet pitchen, zitten er altijd wel een paar op de tribune. Dat is drie jaar geleden begonnen, bij een juniorentoernooi in Tsjechie. Sindsdien volgen ze onze Alexander en zijn die scouts goede bekenden van ons geworden. Ze willen alles weten. Hoe stabiel het gezin is, wat onze maatschappelijke functie is. Ze willen weten hoe stabiel een talent is. Het liefst zouden ze, denk ik soms wel eens mijn DNA onk nog onderzoeken."

Kenneth Smit (50), hoofdsponsor van hoofdklasser PSV, dronk zaterdagavond in Eindhoyen na de thuiswedstrijd tegen Mr. Cocker/ HCAW gemoedelijk een biertje met de Europese scout van de Seattle Mariners, een topclub in de Amerikaanse Major League. Die proforganisatie is een van de zes die grote interesse hebben getoond in zijn zoon Alexander, 16 jaar oud en een getalenteerde, linkshandige werper van PSV. Ook Atlanta, Minnesota, Milwaukee, New York Mets en zelfs de machtige Yankees hebben zich in huize Smit gemeld.

"Het is uitzonderlijk dat zes Amerikaanse clubs belangstelling hebben voor een Nederlandse werper van 16 jaar", vindt bondscoach Robert Eenhoorn, die in zijn eigen actieve carriere tot het hoogste niveau van de Major League doordrong. "Maar als hij een Amerikaan was geweest, hadden alle clubs zich al voor hem gemeld. Alexander is een talent, die komt zeker in Amerika terecht."

Toen Alexander Smit zaterdag de heuvel verliet, na zes volledige innings, liet hij zijn verdediging achter met een 3-2 voorsptong op HCAW. Zijn taak was volbracht. Hoofdcoach Marcel Benningshof laat zijn jongste pitcher normaal gesproken niet meer dan zo'n 100 ballen gooien om zijn iichaam niet te veel te belasten. Tegen HCAW gooide hij er 108. Nadien verspeelde de Eindhovense club de voorsprong en verloor met5-4.

Gisteren, bij de terugwedstrijd in Bussum, won PSV afgetekend met 8-2 van de club uit 't Gooi. Smit, een van de drie Brabanders in de ploeg, zag het vanuit de dugout. Hij herstelde van de inspanningen van de avond ervoor. " Het is wel lekker om op zaterdagavond op de heuvel te staan", zei hij. ,Dan kun je daarna nog eens lekker stappen. Als ik op zondag. middag moet gooien, doe ik dat uit principe niet."

Zijn vader, lachend: "Ja, ik hoorde de voordeur vannacht pas laat open gaan. Moet kunnen, hij moet genieten van zijn jeugd. Er is al een aantal dingen dat hij niet doet, op zeer dringend verzoek van de Amerikaanse clubs. Niet meer snowboarden en skaten, slechts summier tennissen. Hij mag geen enkel risico nemen met zijn werparm, zijn linker. Gelukkig golft hij met rechts."

Het zijn spannende weken voor de 1 meter 88 lange, maar nog niet volgroeide tiener. Deze week beginnen de eindexamens. Als Alexander Smit straks met het mavo-diploma in handen staat, valt een obstakel weg om naar de Verenigde Staten te verhuizen en een loopbaan als profhonkballer na te jagen. Volgens zijn vader mogen de Amerikaanse clubs hem na 2 juli vastleggen. "Voor spelers van zijn leeftijd is die dag in het jaar waarin zij 17 worden van cruciaal behang. Ik verwacht dat de aanbiedingen in die week op onze deurmat vallen."

Kenneth Smit, directeur van het gehijknamige bedrijf in bedrijfstrainingen, treedt op als de manager van zijn minderjarige zoon. "Maar ik ben op de eerste plaats zijn vader", benadrukt hij. "Maar in Amerika is men snel geneigd om ergens een etiket op te plakken. Ze doen lacherig als een talent wordt begeleid door zijn vader. Ze denken dat je als vader geen verstand kunt hebben van zaken en honkbal. Dan vergissen ze zich. Ik heb zelf altijd gehonkbald en ben directeur van een groot bedrijf. Gemakshalve laat ik me de manager van mijn zoon noemen. We beslissen samen met welke club we straks in zee gaan. Dat zal waarschijnlijk de club worden waar jonge spelers de meeste kans krijgen om te spelen en door te groeien."

Amerikaanse clubs volgen i6-jarige honkballer Smit

Toch, waarschuwt bondscoach Eenhoorn, is het raadzaam om ook in de Verenigde Staten een zaakwaarnemer in de arm te nemen. "Je kunt nog zo veel juridische kennis hebben en jezelf verdiept hebben in de Amerikaanse clubs, het is handig om iemand te hebben die alle ins en outs van het profhonkbal kent. Soms gelden daar ongeschreven wetten die alleen de insiders kennen."

Vader Kenneth en zijn vrouw Marja zijn zelfs van plan om een huis in Amerika te huren, dicht bij de club waar hun zoon terecht zal komen. "Hij is nog maar 16 jaar, zo'n jongen laat je niet meteen los in een ander land. We zijn van plan dat intensief te begeleiden. Onze dochter is 19 jaar, die kan zichzelf redden. We huren een huis en gaan daar steeds zes weken wonen. Daarna keer ik voor twee weken terug naar Nederland om mijn zaken afte handelen. Dat is makkelijk als je een eigen zaak hebt. Pas als hij pakweg 18 jaar is en daar helemaal gewend is, keren we met een gerust hart terug."

Alexander Smit was vorig seizoen 15 jaar oud toen hij debuteerde op het hoogste niveau, de hoofdklasse. "Ik was toen echt de beginner. Nu merk ik dat de tegenstanders tegen me praten. Ze weten nu allemaal wie ik ben." Bondscoach Eenhoorn herkende meteen het talent. "Hoe jong hij ook is, hij heeft uitstraling als hij op de heuvel staat. Hij heeft zijn postuur mee. Hij gooit een aardig snelle bal, met uitschieters van 90 mijl per uur. En hij is linkshandig, daarvan zijn er ook minder beschikbaar."

De Rotterdammer besloot Smit zelfs op te nemen in de voorlopige selectie van het Nederlands team, dat zich voorbereidt op de Haarlem Honkbalweek (19 - 28 juli). "Er zijn nog genoeg punten die hij moet verbeteren", zei Eenhoom gisteren in Bussum. "Maar ik ben met Oranje bezig met de voorbereiding op de Olympische Spelen van Athene in 2004. Over 2,5 jaar kan hij een grote rol spelen. Het is niet verkeerd om hem daarom aan de nationale selectie te laten ruiken."

Het is soms wel vreemd om met zijn collega-internationals in de kleedkamer te zitten, sprak Alexander even verderop. Niet zo lang geleden zat hij bij grote toernooien als fan op de tribune. Van Jurriaan Lobbezoo, de linkshandige pitcher van HCAW en zijn grote voorbeeld, kreeg hij eens een gesigneerde honkbal. Die prijkt nog altijd in zijn prijzenkast. Sinds kort is Smit, net als Lobbezoo, werper bij Oranje. Jurriaan geeft me adviezen. Da's best raar. Ik heb altijd heel erg tegen hem opgekeken."

Lobbezoo kan Smit vertellen hoe het er in het lagere profhonkbal in Amerika aan toegaat. Hij deed anderhalf iaar geleden zelf een poging om daarin door te breken, maar moest vanwege een zware schouderblessure huiswaarts keren. Nog altijd kan Lobbezoo de werpersheuvel niet beklimmen.

Elke profdub in de Veremgde Staten heeft een aantal opleidingsteams, waarin hun talenten worden ondergebracht. Slechts voor een enkeling is promotie naar de Major League weggelegd. Daarin slaagden tot dusverre vier Nederlanders: Wim Remmerswaal, Rikkert Faneyte, Ralph Milliard en Eenhoom. Van hen was alleen Remmerswaal (Boston Red Sox) een pitcher.

Vader Kenneth Smit stoort zich aan verhalen dat voor zijn zoon al het grote geld gloort. Hij heeft de standaardcontracten voor beginnende profspelers onder ogen gehad. "Die zijn bij elk opleidingsteam dezelfde. Een speler krijgt per maand 880 dollar. Het verschil zit 'm in de tekengelden. Dat is voor de een niets, voor de ander misschien wel vijf miljoen dollar. Maar dat is alleen weggelegd voor de spelers die de dubs per se willen hebben. Het lijkt me duidelijk dat mijn zoon nog lang niet in die categorie zit."