maandag, 7 juni 1971

Bussumers speelden twee spannende wedstrijden: één punt

HCAW moest voor vijfde maal verlengen

Deze honkloper (op de grond) van OVVO heeft het tweede honk wel bereikt. Ad Smith (links) en Allen Harris zien de bal voorbij gaan. (Foto: Goois Nieuwsblad)
AMSTERDAM/BUSSUM - Het is afgelopen met de overwinningenreeks van HCAW. Na de zeges op Storks, Feijenoord en ADO volgde de koude douche tegen OVVO. Of liever gezegd een lauwe douche, want HCAW sleepte er toch een puntje uit. In Amsterdam werd het zaterdag een 1—0 nederlaag. In Bussum werd het een gelijkspel. Na negen innings was het 0—0. In de twaalfde slagbeurt scoorden beide teams een run zodat het 1—1 werd.

Ade Fijth kreeg het in de eerste wedstrijd in de eerste drie slagbeurten bijzonder moeilijk. Drie maal beëindigden de Amsterdammers de slagbeurt met alle honken vol. In de tweede slagbeurt was echter al een run gescoord. In deze inning zorgde Han Koch, na door een velderskeus en een fout van Jan van Ewijk op het tweede honk te zijn beland, voor het winnende punt. Jurrie de Vries sloeg Koch binnen.

Ade Fijth en zijn veld herstelden zich uitstekend, want na de derde inning bereikte alleen Wim Crouwel nog de honken door vier wijd. HCAW kreeg in de derde slagbeurt de kans om gelijk te komen. Een kans die eigenlijk niet gemist had mogen worden. Jan van Ewijk kwam op de honken door vier wijd en door een wilde worp van de 16-jarige werper Charles Urbanus, zoon van de beste Nederlandse honkballer aller tijden Han Urbanus, en een prachtige stootslaghonkslag van Ad Smith bereikte hij het derde honk. Ad Smith kwam nog op het tweede honk. Met geen mensen uit had daar een punt uit moeten komen. Julio Hazel, Ade Fijth en Allen Harris gingen echter uit.

Driehonkslag

Discussie op de werpheuvel Dat gebeurde in de moeilijke negende inning. Het hielp. (Foto: Goois Nieuwsblad)
Ad Smith presteerde het om in de vijfde slagbeurt met twee nullen de bal in het uiterste puntje van het verre veld te slaan. Ad Smith rende wat hij kon. Het werd een driehonkslag. De snelle Ad Smith — en zijn coach — wilden meer. Bij zijn poging om de thuisplaat te bereiken sneuvelde hij. Achtervanger Wim Crouwel had juist op tijd de bal gekregen. HCAW kreeg nog wel twee maal mensen op de honken, maar daar bleef het bij.

De ongeveer 2500 toeschouwers op het HCAW-veld hebben weer niet veel actie gezien. Voor de negende inning kwamen er zelfs geen mensen op het derde honk. Beide werpers, Rob Hoffmann en zijn bijna tien jaar jongere tegenstander Henk Boeren, waren niet goed te raken. Bovendien was het veldspel, op een paar slordigheidjes bij HCAW na, goed.

Somber

In de negende slagbeurt zag het er voor .HCAW even somber uit. Twee maal vier wijd en drie stootslagen deden alle honken vollopen. De tweede vier wijd was noodzakelijk. Met één man uit waren tweede en derde honk bezet. Een stootslag was toen bijna zeker fataal geweest. Loek van Breda kreeg opzettelijk vier wijd en dat was maar goed ook. De volgende man Jelle Postma gaf een stootslag, die echter zo goed werd verwerkt dat Henk Boeren op de thuisplaat uitging. Het klapje van Paul Smit daarna was een peuleschilletje.

Allen Harris tikt de honkloper van OVVO, Ron Tuinder, op het tweede honk uit. (Foto: Goois Nieuwsblad)
Ook HCAW scoorde niet in de negende inning. Dat betekende voor HCAW voor de vijfde maal verlengen. De tiende en elfde inning kwamen beide teams zonder kleerscheuren door. De kracht van beide werpers bleek niet minder te zijn. In de twaalfde inning gebeurde waar de toeschouwers (bij HCAW kunnen ze nooit vroeg weglopen) bijna drie uren op gewacht hadden.

Runs

OVVO's eerste slagman Loek van Breda bereikte het tweede honk door een honkslag en een gestolen honk (Peter de Graeve's aangooien was in deze wedstrijd niet al te best). Jelle Postma knalde daar een tweehonkslag overheen die goed was voor een run van Van Breda.

HCAW staat er zo langzamerhand om bekend dat het kan terugvechten. Dat bleek gisteren ook weer. Pinch-hitter Jan Schriek ging wel uit, maar Rob van der Gaast kreeg vier wijd. Peter de Graeve volgde met een stootslaghonkslag. Bijna alle reserves waren al gebruikt. Zelfs de nog steeds geblesseerde Rickey Placidus had een keer moeten slaan. Daardoor was er geen vervanger voor Rob Hoffmann die niet tot de beste slagmensen behoort. Rob Hoffmann is echter vaak redder in de nood; Ook nu weer: met een ferme zwaai sloeg hij de bal in het verre veld. Rob van der Gaast rende juichend over de plaat. Verliezen kon HCAW niet meer. Er zat nog meer in, want met Peter de Graeve op het derde honk en Rob Hoffmann op het tweede honk en stootsïag-specialist Ad Smith aan slag was een overwinning mogelijk.

Velen verwachtten nu dat OVVO door opzettelijk vier wijd de honken vol zou laten lopen. Met alle honken bezet is de verdediging tegen een stootslag gemakkelijker. OVVO rekende echter anders. De stootslag moest komen. Die kwam ook. Ad Smith probeerde de bal hard tussen de dichtbij staande binnenvelders te sloten. Het werd echter een hoge bal: vangbal en Peter de Graeve was ook gevangen. Alle illusies waren verdwenen. OVVO, dat met 0—1 had voorgestaan was toen de ploeg die het hardst juichte. Terecht, een gelijkspel was de beste verhouding.