Gijs Moerman

Mendes en HCAW bekronen seizoen met titel

"Gejankt als kindjes"

BUSSUM
Hij staat bekend om zijn gulle lach. Clive Mendes heet de vrolijkste HCAW'er van het hele stel te zijn; somberheid is hem volstrekt vreemd. Zaterdagavond om acht uur, de Bussumse honkbalclub is pas een kleine drie uur kampioen van Nederland, krijgt hij het even te kwaad. Vlak nadat hij nog uitbundig lachend iedereen heeft geknuffeld die op z'n pad kwam, barst Mendes in snikken uit.

"Sorry hoor, dit was echt niet de bedoeling", brengt hij ternauwernood uit. De zakdoek komt tevoorschijn, want de tranenbuis zit overvol. Voor de tweede keer in drie jaar - en voor de tweede maal in de clubgeschiedenis - zit de medaille om zijn hals. "Ik ben een emotionele jongen, dat weet je. We hebben er zo hard voor gewerkt met z'n allen. Tja, als het dan zover is, dan komen de tranen".

Na wat gesnotter gaat het weer en Mendes komt een beetje op verhaal. "We zijn een legioen. "Wat je nu ziet, is een paar jaar geleden begonnen en het resultaat van kei- en keihard trainen. Dit is echt een familie geworden. De band tussen de jongens onderling kun je uniek noemen. Mentaal is deze greep weer wat sterker geworden. Hetgeen je kunt zien aan het aantal overwinningen dat we in de slotfase van wedstrijden hebben afgedwongen na een achterstand".

De ontwapenende Mendes vindt dat HCAW als enige Nederlandse ploeg recht kan laten gelden op de titel. "Vorig jaar heeft Pioniers het kampioenschap van ons afgepakt; ook toen hadden we er het meeste recht op. Dat is geen echte club; geen echt team. Tegenstellingen blank en zwart, veel wrijvingen. HCAW is juist een collectief, een vereniging die hecht in elkaar steekt. Kijk, Ik zit nu te janken, maar ik kan je zeggen dat ik in de kleedkamer bij Neptunus niet de enige was. Als kleine kindjes zaten we daar bij elkaar en de tranen stroomden in overvloed. Ik ben de gelukkigste mens ter wereld op dit moment".

Leesookpag. 13 en 18